Introductie 

Je kent ze wel: de jongeren (vooral jongens) die uitvallen uit het onderwijs, op straat hangen, blowen, zich agressief of delinquent gedragen, en niet of slechts heel kort in de hulpverlening te zien zijn.

Verlies hoort bij het leven en iedereen krijgt ermee te maken. Toch is er binnen opleidingen en trainingen vaak weinig aandacht voor hoe je cliënten begeleidt bij verdriet, rouw en levend verlies: het verlies van gezondheid, toekomstperspectief, verbondenheid of autonomie.

Nu de (dubbele) vergrijzing niet langer een abstract cijfer is, maar realiteit is geworden, rammelt de oudere met psychische problemen aan de deuren van de geestelijke gezondheidszorg.