Dhr. A. Najjarkakhaki (Ardalan)
Mijn naam is Ardalan Najjarkakhaki. Ik ben psychotherapeut, GZ-psycholoog, seksuoloog en buitenpromovendus aan Universiteit Utrecht. Ik ben geboren in Iran, van Perzische afkomst, en woonde enkele jaren in Teheran, Istanbul en Athene voordat ik op jonge leeftijd naar Amsterdam verhuisde. Ik studeerde Klinische Psychologie aan de Universiteit van Amsterdam en rondde vervolgens de postmasteropleidingen tot GZ-psycholoog en psychotherapeut af. Daarnaast heb ik mij verder gespecialiseerd in onder andere schematherapie en psychodynamische psychotherapie.
Mijn klinische belangstelling begon in de forensische psychiatrie. Ik raakte daar gefascineerd door de vraag hoe ernstig en soms schokkend gedrag psychologisch begrepen kan worden, en door de rol die persoonlijkheid, ontwikkeling en levensgeschiedenis daarin spelen. Vanuit deze belangstelling ben ik mij steeds meer gaan richten op psychodiagnostiek, persoonlijkheidspathologie en psychotherapie. Na enkele jaren in de forensische psychiatrie maakte ik de overstap naar de reguliere en transculturele psychiatrie. Inmiddels werk ik in mijn eigen praktijk, waar ik mij bezighoud met psychotherapie, psychodiagnostiek, supervisie en leertherapie.
Mijn bijzondere interesse ligt bij persoonlijkheidsproblematiek en het begrijpen daarvan binnen de bredere context waarin iemand zich heeft ontwikkeld. Daarbij kijk ik onder andere naar persoonlijkheidsfunctioneren en persoonlijkheidstrekken, hechting en vroege relaties, cultuur en migratie, seksualiteit en gender, minderheidsstress en maatschappelijke omstandigheden. Onder veel persoonlijkheidsproblematiek liggen voor mij bovendien universele menselijke thema's: identiteit en zelfwaardering, hechting en autonomie, intimiteit en seksualiteit, agressie en kwetsbaarheid, existentiële angsten, idealen, ambities en de zoektocht naar een betekenisvol leven.
Deze belangstelling vormt ook de basis van mijn promotieonderzoek aan de Universiteit Utrecht. Mijn onderzoek richt zich op de contextualisering van persoonlijkheidsstoornissen bij migranten, etnische minderheden en seksuele en genderdiverse minderheden. Ik onderzoek hoe onder andere culturele dimensies, migratieprocessen, minderheidsstress, structurele ongelijkheden, systemisch racisme en historisch trauma kunnen samenhangen met het ontstaan en de uitingsvormen van persoonlijkheidspathologie en met de manier waarop deze wordt gediagnosticeerd. Een centraal thema is de betrouwbaarheid en validiteit van persoonlijkheidsdiagnostiek bij diverse populaties, waaronder het risico op zowel overdiagnostiek als onderdiagnostiek wanneer de socioculturele context onvoldoende wordt meegewogen.
In psychotherapie spreekt vooral de mogelijkheid van een langer durende therapeutische relatie mij aan. Daarin kan ruimte ontstaan voor de verschillende lagen van iemands ervaringen en voor thema's rond zelfbeeld, hechtingsrelaties, intimiteit, seksualiteit en zingeving. Mensen laten in psychotherapie vaak kanten van zichzelf zien die anderen nauwelijks kennen: verlangens, angsten, schaamte, geheimen, fantasieën en dromen. Voor mij zijn belangrijke vragen daarom niet alleen welke symptomen iemand heeft, maar ook: waar gaat het lijden onderliggend over? Wat probeert iemand psychologisch op te lossen of te vermijden? En wat verstaat deze persoon zelf onder een bevredigend en betekenisvol leven? De door Nancy McWilliams beschreven vital signs of mental health vormen hierbij voor mij een inspirerende leidraad.
Ook in mijn onderwijs probeer ik voorbij afzonderlijke symptomen en classificaties te kijken. Ik vind het interessant om complexe casuïstiek samen met cursisten uiteen te rafelen en vanuit verschillende perspectieven te onderzoeken. Daarbij combineer ik inzichten uit de persoonlijkheidsleer, psychopathologie, psychodynamische theorie, systeemdenken, sociale psychologie, seksuologie en transculturele psychiatrie. Juist de wisselwerking tussen het individu, diens relaties en de bredere socioculturele en maatschappelijke context vind ik belangrijk. De verschillende professionele achtergronden van cursisten bij RINO maken dat een casus vanuit meerdere perspectieven kan worden bekeken, wat ook voor mij als docent het leerproces verrijkt.
Voor de toekomst hoop ik dat binnen de ggz meer ruimte ontstaat voor psychodynamische diagnostiek en psychodynamische behandelvormen, en dat deze kennis in begrijpelijke en eigentijdse taal wordt overgedragen aan nieuwe generaties psychologen. Daarnaast vind ik het belangrijk dat beginnende psychologen voldoende tijd, scholing en supervisie krijgen om het vak daadwerkelijk te leren, in plaats van al vroeg te worden belast met een te grote caseload. Het is nogal wat om de hele dag empathisch, nieuwsgierig en emotioneel beschikbaar te zijn. Ik moedig jonge psychologen daarom graag aan te onderzoeken welke vragen, patiëntengroepen en thema's hen werkelijk fascineren en die belangstelling serieus te volgen.
Publicaties
Najjarkakhaki, A., Frederickson, J., & Bloothoofd, G. (2025). Who's Afraid of Murderous Rage? When Euthanasia Colludes with Self-Destructiveness. Psychodynamic Psychiatry, 53(1), 45–60.
Najjarkakhaki, A., & Ghane, S. (2023). The role of migration processes and cultural factors in the classification of personality disorders. Transcultural Psychiatry, 60(1), 99–113.