Elisabeth Holloway (hoogleraar in Madison, Wisconsin en Santa Barbara, California) heeft een breed toepasbaar en toegankelijk model voor supervisie ontwikkeld. Dit model overstijgt de gebruikelijke referentiekaders voor psychotherapeutische hulpverlening (gedragstherapie, psychoanalyse, systeemtherapie enz.). Daardoor is het model bij voorbeeld ook toepasbaar in de supervisie van GZ-psychologen in opleiding (zie de eendaagse workshop van Els Graafsma en Niek Perquin) en de supervisie van eerstelijnspsychologen. Ook andere settingen zijn goed denkbaar.
Steeds meer hulpverleners in de (geestelijke) gezondheidszorg worden voor de taak gesteld praktijkbegeleiding, supervisie of werkbegeleiding te geven aan junior collega's of collega's in opleiding. Vaak wordt impliciet verondersteld dat zij over de vaardigheden beschikken die daarvoor nodig zijn. Supervisie is echter een vak apart. Supervisie dient de professionele ontwikkeling van mensen die met mensen werken in situaties waarin hoge eisen aan de persoon en haar professionaliteit worden gesteld. Zwaartepunten zijn daarbij: de werkrelatie, theorie, methoden, het hanteren van intensieve emoties en van de sterke en zwakke punten van de hulpverlener zelf.
Gespreksvoering, interventies, evaluatie Een fasenmodel voor begeleide verandering, identificatie van probleemvelden en doelen in de supervisie, 'contracting', focussen van interventies in overeenstemming met de gestelde doelen, evaluatie.
Het verleden in de werkrelatie Overdracht, tegenoverdracht, parallelproces en de consequenties van deze dynamiek voor de rol van de supervisor.
Rollen en grenzen De supervisant, de cliënt, de supervisor en de instelling als contextvariabelen in het supervisieproces, afgrenzing supervisie van coaching, psychotherapie, werkbegeleiding; ethische thematiek in supervisie.
Andere cursussen binnen De beroepspraktijk: Cursussen rond de beroepsuitvoering: